Hoe kwam ze bij Dijkzicht terecht?
“Eigenlijk via een vriendin,” vertelt Caroline. “Zij woont hier achter en we wandelen geregeld samen. Op een dag hadden we het over wonen en zei ze: ‘Er worden hier nog huizen gebouwd.’ Ik had dat niet bewust opgeslagen, maar later gebeurde er iets in mijn leven waardoor ik ’s nachts wakker lag. Toen dacht ik ineens: ik ga eens kijken. En toen wist ik: dit is het.”
Caroline kende de wijk wel, maar had geen idee dat er nog woningen beschikbaar waren. “Ik was er helemaal niet mee bezig, tot dat moment. Het voelde gewoon goed.”
Waarom nieuwbouw?
“Voor mij is duurzaamheid belangrijk,” legt Caroline uit. “Daarnaast werk ik in de ouderenzorg. Daar zijn we veel bezig met passende woonvoorzieningen en inclusieve wijken – plekken waar mensen naar elkaar omzien. In een nieuwbouwwijk kun je samen opnieuw beginnen, dat maakt het makkelijker om verbinding te vinden. Dat sprak me enorm aan.”
Wat sprak haar het meest aan in Dijkzicht?
“Het uitzicht! Als je hier komt aanlopen, denk je: wauw. De beschutting van de bomen eromheen, de groene omgeving… echt prachtig. Mijn zoon voetbalt graag en kan hier straks in de ‘achtertuin’ bij de Molentocht voetballen. Het is ook dichtbij zijn vader, wat ik heel fijn vind. Voor ons voelde dit gewoon als de perfecte plek.”
Ook familie dichtbij
“Wat het extra leuk maakt: mijn kinderen hebben hier familie wonen. Een oom en tante, verjaardagen samen vieren… dat geeft meteen een gevoel van gemeenschap. Dat gun ik mijn kinderen.”
Het aankoopproces? Verrassend eenvoudig
“Het ging heel vlot,” vertelt Caroline. “Je kiest online je woning, en ik had meteen een sterke voorkeur voor deze hoekwoning. Er zat nog een optie op, maar ik heb direct gebeld met Cor Luca van Luca Makelaardij. Hij hoorde wel dat ik écht graag wilde, en gelukkig kon hij het regelen. Binnen no-time was het rond. Dat gaf zoveel energie!”
Hoe ziet ze haar leven straks?
“Mijn dochter zei laatst: ‘Mam, ik ben bang dat je je gaat vervelen.’ Ik heb nu een groot erf, paarden, ben altijd aan het klussen en bomen snoeien. Dat gaat straks veranderen. De paarden houd ik waarschijnlijk nog, maar misschien wil ik juist meer vrijheid om te reizen. Het wordt een omschakeling, en dat vind ik spannend – maar ook heel interessant. Mijn tweelingzus zegt: ‘Car, je wordt hier zó gelukkig.’ Dat geeft vertrouwen. Nu is het bijna zover: nog een paar huizen te gaan en dan is het klaar. Dat geeft zoveel zin!”
Wat hoopt ze dat anderen ontdekken?
“Neem je laarzen mee, pak een stoel en ga hier eens zitten,” zegt Caroline enthousiast. “Het is zo’n heerlijke, rustige plek. Het mooiste stukje van het dorp, met scholen dichtbij en Schagen om de hoek. Echt een prachtige stek. Kom gewoon kijken – dan voel je het zelf.”
Caroline kijkt uit naar haar nieuwe start:
“Het is een spannende stap, maar ook een hele mooie. Een duurzaam huis, een fijne buurt en een plek waar we samen nieuwe herinneringen gaan maken.”
